De globale uitslag van mijn beroepskeuzetest op de middelbare school gaf mij twee richtingen voor een vervolgopleiding: de creatieve sector en de zorgsector. Met de Kunstacademie als vervolgopleiding heb ik destijds de keuze gemaakt voor de creatieve sector. Maar de zorgsector verdwijnt niet uit mijn hoofd, en hart. Mensen spelen een hoofdrol in mijn projecten. Mijn afstudeerproject gaat over drie mensen in een bejaardentehuis en mijn scriptie is een eigen onderzoekje naar de interpretatie van affiches door mensen op straat. Inmiddels volg ik een studie psychologie naast mijn werk als zelfstandig grafisch ontwerper. Maar hoe ik die twee werelden kan verenigen blijft voor mij de vraag.

De conferentie
En dan valt de aankondiging voor de conferentie ‘Future health, next creativity’ van Ucreate op mijn virtuele deurmat. Hoe kunnen we samen de toekomst van de zorg ontwerpen? Een zaal vol creatieve ondernemers, jong opkomend talent, gerenommeerde onderzoekers, patiënten en professionals uit de wereld van zorg en welzijn luistert op donderdagmiddag 4 juni gretig naar de lezingen en volgt daarna verschillende ‘workshops’ om tot nieuwe inzichten te komen. Er heerst een positieve stemming. Zoals de nadruk in de psychologie is verschoven van aandacht voor de beperkingen van een persoon naar aandacht voor wat iemand nog wél kan, zo gaat het ook op 4 juni vooral over de mogelijkheden die er zijn om de zorgsector te verbeteren in samenwerking met creatieven.

Vragen
Er worden vragen gesteld. Hoe kan technologie worden ingezet om werkelijk te komen tot zorg op menselijke maat? Waar kan de creatieve sector helpen om zorgproducten aantrekkelijker te maken? Zo vraagt één van de sprekers, zelf patiënt, zich af waarom rolstoelen toch in godsnaam zo lelijk zijn. Kan dat niet wat mooier? Bij mij plopt meteen de gedachte op dat dit ook geldt voor veel van de interieurs in zorginstellingen. Smaken verschillen maar er valt vast een alternatief te bedenken voor de standaard witte of asgrijze dekens op de meeste ziekenhuisbedden zodat je je wellicht door een ander kleurtje toch nog enigszins kunt onderscheiden van je buurman of buurvrouw, nummer 321, naast je in de ziekenhuiszaal.

Voorbeelden
En er worden mooie voorbeelden genoemd. Zo is er een programma ontwikkeld om chirurgen praktische medische handelingen te laten trainen. Omdat chirurgen aangeven deze skills wel te willen trainen, maar niet thuis ook nog met het werk bezig willen zijn is het trainingsprogramma in de vorm van een game gemaakt, compleet met het behalen van punten. De gamevaardigheden zijn een exacte kopie van de chirurgische handelingen die getraind moeten worden. Het speelt zich af in een onderwaterwereld, waarmee de lichtinval van een operatiekamer wordt nagebootst. Er is goed over de details nagedacht.

Co-design
Een ander mooi voorbeeld vind ik zelf de Reis van vijf, een ontwerp om kinderen met kanker en hun ouders te helpen een gezonder en gevarieerder eetpatroon te ontwikkelen. Dit product is ontstaan door een samenwerking tussen onderzoekers, zorgprofessionals, kinderen, ouders en creatieve studenten, door ‘co-design’. Co-design blijkt één van de sleutelwoorden van de conferentie. Samen denken. Samen ontwerpen. Omdat je met elkaar verder komt dan in je eentje. Die gedachte bevalt mij wel: samen verbeteren.

Doen!
Tot slot was een belangrijk aandachtspunt van de conferentie dat er ook weer niet al te lang nagedacht en gepraat moet worden over de samenwerking tussen de zorg- en de creatieve sector, maar dat er vooral ook aangepakt moet worden. Ideëen tot in detail uitdenken kan heel goed zijn, maar er komt altijd een punt dat er iets uitgevoerd moet worden om verder te komen. Omdat zo bijvoorbeeld de kritische punten naar voren komen, waar weer nieuwe oplossingen voor bedacht kunnen worden.

In een volgende blog schrijf ik uitgebreider over co-design. Ondertussen ga ik eens nadenken hoe ik zelf in mijn praktijk meer kan ‘co-designen’. Maar niet te lang, want ik wil het ook gewoon doen!